ลักษณะทางพฤกษศาสตร์:

วัชพืชอายุหลายปี ลำต้นแตกแขนงจากโคน ทอดเลื้อยไปตามผิวดินและชูยอด แตกกิ่งก้านสาขามาก ทอดยาวไปตามพื้นดิน ได้มากกว่า 2 เมตร ใบเดี่ยว ออกตรงกันข้ามเป็นคู่ รูปไข่แกมขอบขนาน หรือรูปใบหอก ปลายแหลมหรือมน โคนกลมหรือตัด ขอบใบเป็นคลื่นเล็กน้อย มีขนนุ่มประปรายทั้งสองด้าน เส้นใบเป็นร่องลึก แนวขอบใบมีต่อมสีแดง ดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอด ดอกย่อยเรียงอัดแน่น ดอกทรงกรวยสีชมพูอมม่วง มี 5 กลีบ ช่อดอกเกิดปลายยอด เมล็ดรูปกระบอง ปลายใหญ่กว่าโคน ปลายตัดป้าน เมื่อแห้งปลายลาดลง ปลายสุดแหลม โคนผลเรียวแหลมระหว่างสันไม่เป็นร่อง แต่บนสันมีขนที่ปลายเป็นต่อมเหนียวขนาดค่อนข้างโตตลอดแนวสัน เมื่อตัดขวางจึงเห็นเป็นรูป 5 เหลี่ยม ที่แต่ละมุมมีขนปลายต่อมเหนียว (จันทร์เพ็ญและคณะ, 2553; จรรยาและคณะ, 2559; ศิริพรและคณะ, 2559; จรัญญา, 2561; สุชาดาและคณะ, 2564)